اشكال دوم : اينكه امرأتك به معناى زوجتك است كه به حكم انصراف و تبادر زوجهء دائمى است با آنكه مىدانيم شرط نيست كه مُرضعه در باب رضاع محرّم زوجهء دائمى صاحب لبن باشد بلكه اگر متمتعٌ بها يا مملوكه يا محلّلهء او بلكه موطوئهء به شبهه نيز باشد كافى است ، با آنكه عنوان « امرأتك » بر اين موارد صدق نمىكند . بنا بر اين نمىتوانيم جمود بر عنوان « امرأتك » كنيم و سپس بگوييم اين عنوان به زانيه منطبق نيست و از اين رو در مورد زنا نشر حرمت نيست . 3 ) توضيح كلام صاحب رياض عبارت رياض احتياج به توضيح دارد ايشان فرموده كه تعبير « امرأتك » وارد مورد غالب است و موارد ديگر نادر است ، در حالى كه چنين غلبه‌اى كه طرف ديگرش نادر باشد نيست در زمانهاى سابق در بسيارى از موارد كنيزها متكفّل شير دادن اطفال مىشدند . اين همه روايت عبد و اماء كه وارد شده به خاطر كثرت و شيوع عبد و أمه در زمان ائمّه ( ع ) بوده است نمىتوانيم مدّعى شويم كه در آن زمان غالباً زوجهء شخص متكفّل شير دادن مىشده است . لكن به نظر مىرسد كه مراد ايشان پس از مقدم و مؤخر كردن جاى دو اشكال اين است كه اولًا : « امرأتك » حمل بر مثال مىشود چون خصوصيتى در زوجه نيست و زن انقطاعى و كنيز و موطوئه به شبهه همين حكم را دارند ثانياً : اگر به جاى « امرأتك » مثلًا حليلتك در روايت آمده بود يا آنكه در روايت در تفسير لبن الفحل لبن حلال هم آمده بود روايت دلالت بر خصوصيت داشتن اين عنوان نمىكرد تا بتوانيم شير حاصل از زنا را خارج كنيم زيرا عنوان وارد مورد غالب دلالت بر قيديّت و احترازيت نمىكند و از آن مفهوم مخالف استفاده نمىشود . 4 ) معناى لبن الفحل در سؤال سائل چيست ؟ در جلسهء گذشته تقريبى كه براى اشكال صاحب رياض به استدلال به روايت احتمال داديم اين بود كه سائل مرادش از لبن فحل شيرى باشد كه در موارد نادر در سينهء مرد پيدا مىشود و سؤال مىكند كه آيا اين لبن نيز موجب نشر حرمت مىشود